Ali Baba Karakaş – 08 Ocak 2026
Basmane tren garı
Ne çok anılarım kaldı sende
Bir bir gelen trenleri bekledim
Seni sevdiğimi söyleyemedim
Açık edemedim sana aşkımı
Her gece yüreğime hüzün düşer
Ne uyku nede gözlerim sustu
Yüreğimin isyan çığlıkları yankılandı
Şehri İzmirin sokaklarında
Sen barikatların direnişçi Kadını
Gözlerinde İzmirin mavisi
Her bir sokağında direnişim kaldı
Seni özledim mavi giyişlerde
Biliyorum sende beni çok sevdiğini
Açık edemedin kendine acılarda kaldın
Bakarken bana buğulanan gözlerin
Gözyaşın açık olmasın, benden sakladığını
Ben gözyaşımı içim içim yüreğime akıttım
Mavi gözlerine kaç şiir yazdım
Yüreğimde kaç roman yazdım bizi
Ressam değilim seni yüreğime çizdim
Kemeraltı tarihi keşkülcü paramız yoktu
Bir keşkülü bölüşürdük çeşmeden su
Hain bir pusuda yaralı kollarına düştüm
İlk defa bu kadar yakında gözlerine baktım
Bütün nehirlerin mavi suları gözlerinde
Ben gözlerinde ki mavi suları kana kana içtim
İlk defa ten kokunu yakında soldum