Ali Baba Karakaş – 23 Şubat 2026
O malum gece de kaldı gülüşlerim
Unuttum bir bütün gülmeyi
Senden ayrı düştüğüm gecede kaldım
Yüreğimi sana bıraktım yücem
Ah bilsen aklıma düştüğünde
Ne fırtınalara tutulur gönlüm
Bedenime ateşler düşer
Sensiz zamanın anlamı yok
Çam ağacın gövdesine yaslı kaldım
Geçenler bakmayın gözyaşıma
Hüzün düşmüş ruhum keder içindeyim
Yarim yok ise yurdum, evim de yok
Boranda kaldı bedenim kan revan
Yoruldum deli gönül senin elinde
Ne boranlar sardı ruhumu
Bir tek sargı bezim oldu umut
Gel yeter ki vakitli vakitsiz önemi yok
Bebe'nin memeye hasreti gibi hasretimsin
Kelebek olayım sol yanağında ben ne konayım
Boncuk boncuk süzülen terine karışayım.