Ali Baba Karakaş – 08 Ocak 2026
Yazın son günü yas olur bana
Hep düşersin aklıma o gün
Yıllar yılı senin özleminle
Yanıp tutuştu yüreğim acılardayım
Adını sormaya kaç bakıştık
Kaç gece bekledim yolunu
Seni görünce heyecandan
Sözcükler düğümlendi boğazıma
Saklandım açık edemedim
Sana nasıl aşık olduğumu
İster korkak de, ister başka
Hep aynı trene yolcu olduk
Pencere kenarında kitap okurdu
Trenin korna sesine telaşla inerdi
bir elinde kitap öteki elinde sefer tası
Uzun ve tek örgülü saçı belinde
İnce beline mavi kuşak bağlamış
Yürüyüşüne kurban olayım...
Dönüp bir baksa mum gibi eririm
Dizlerimin bağı çözülür, dilim lal olur
Bakışına kelimeler tükenir
Gülüşüne alev düşer yüreğime
Sen Bergamalı Türk..!!
Ben ülkesi talan edilmiş Kürt
Seni sevdiğimi söyleyemedim
Seni hep yüreğimde zazaca sevdim
Hayal kurardım sen ve ben zazaca
Kürt olduğumu kimseler bilmesin gözlerim konuşurdu