SESSİZ ÇIĞLIKLAR

Sessizlik!!
Ve ölüm kokuları saçıldı
Ölüyorlar ve hıçkıra hıçkıra
Ne bir sevdiği ne sevenleri
Ne bir uğurlayanı

Nede bir avuç toprak atanı
San ki lanetlenmiş cesetler
Yarım kaldı her birin hayalleri
Ne son bir veda, nede uğurlayanı

Yer kürede insanlık ölüyor
Altın kafesin nafile…..!
Doydunuz mu?
Üç beş talancı akbabalar

Kirletmeyin doğayı
İnsanlık ölmesin
Börtü böceklerde yasasın
Yüreğime dört mevsim

Bir günde çöktü…….!
Sokaklarda ölüm sessizliği
Sair öldü, şiir yetim kaldı
Ressam renkleri yitirdi….

Sadece tuvale siyah düştü
Sessiz ve sensizlik çöktü ruhuma
Gündüze karanlık çökmüş
Dudaklarım acıyı mırıldar

Hıçkıra hıçkıra ağlamak istedim
Akacak göz yaşı kalmadı ki
Söylenecek söz tükendi
Haykırış boğazıma düğümlendi

Ölüm sessizliği çöktü insanlık ölüyor
Duyun çığlıkları talancılar
İnsanlık ve doğa ölüyor
Kazancın altın kafesin beyhude...