SILADA SÜRGÜN

SILADA SÜRGÜN

Yine kaldık mı, ıslak sokakta
Seninle baş başa gönlüm?
Akşam olunca ruhuma yangın düşüyor,
Gündüz yüreğime vatan hasreti.

Malum defteri önüme koyma artık,
Keşkeler, sorgular, sualler bitmedi mi?
Hesap vermekten yoruldum sana gönlüm,
Bu yıl da baharsız geçti içimde.

Ömrüme bir çeltik daha attın,
Bahar karları gibi eridi zaman.
Gönlüm paramparça bu senede,
Yüreğim iki eksikle geçti bu yıl da.

Hayallerim tarumar,
Soldu yüreğimdeki çiçekler.
Ben seni hiç istemedim sıla,
Afrika’daki köle tüccarı gibisin sıla.

Ben senin kölen olmayacağım sıla,
Seni reddediyorum,
Sen efendiysen, ben köle olmayacağım.
Ruhuma prangalar vurulmuş.

Umutlarım kaldı kayıp ülkemde,
Kimliksiz kaldı çocukları o ülkenin.
Umutları parçalanmış bir coğrafyada,
Yarım kaldı hayalleri çocukların.

Gözü yaşlı, ak saçlı analara,
Babalara sözüm vardı.
Kefensiz yatan evlatlara kefen,
Mezarsız yiğitlere mezar olmalıydı.

Oldu mu şimdi, sılada sürgün?
İkiye bölünmüş bedenim kaldı burada,
Yüreğim kayıp ülkemde kaldı,
Ruhum çıkmaz sokakta, sılada...