Ali Baba Karakaş – 11 Şubat 2026
Ewro ti bê wext ameya mi vîrî
Mabênê di wextan bî, mi nêeşka wextî fam bikerî
Zerrîya mi di yaxeyan mîyan de mende
Mi nêzana û cêser de nêvetî mewsimî
Ruhê mi bedenê mi terk kerdo
Zerrîya mi destê dejan ra bêqudûm mende
Ez yew rayîro ke tarîtîya re vejîyeno roştîyan gêrena
Zê karwanî ke rayîrê xo vîndî kerdo
Mi omid verare kerde, klavuzê mine roştîye
Sila zê zebanîyan nişto ro bedenê mi
Ez ne to rê ne tarîye rê teslîm bena ey sila
Na zerrîye çend cengan de xo ver daye
Venga înanê ke destê xo qeleme gêna bidê
Şaîr binuse rêzanê xo rê yew şîîra bêhuzne
Wa xozan kilame vajo, tede hesrete nêbo
Ey tuwalê xo rê hesiran zêz meke
Ez se bizanî înan ê ke dost zanena la dima zure vejîyenê
Merdim vano qey însan ê la bazaran de ênê rotene û girewtene
Merdim bazirgananê omidî sewdaya rastikêne bizano, heyf
Bê ke meçhulen de vîndî bo sey însanî mendene
Ez nêna war û nêra war vera tarîtîye de
Estareyê do bivejîyê omidanê mi ser de
Mi bi xeyalanê xo ti kerda pîl ey omid
Bi tîja xo agêrê zerrîya mina cemedîyaye ser de.