Senin verdiğin acılar ruhumda büyüdü
Yüreğime attığın çeltikler kanıyor
Sana inanmak mı tek suçum
Yoksa sana verdiğim emek mi?
Bir tek sesine gözlerime yıldızlar doluşurdu
Ruhum sana inanmaktan yorgun
Gözlerimin feri çözüldü ağlamaktan
Gözlerin gülüşüne inandım
Yüreğin çirkinliğini göremedim
Yalanına kirlendi sevda bilip inandım
Olurda bir gün dönersen, ben yokum
Seni ilk gördüğüm dut ağacı meyve vermiyor
O, malum kulubeyi ve içinde ki anılarla yaktım
Yüreğimde yanan ateş sönmedi
Seni sevmelere doyamazken ya sen
Yüreğim hesap veriyor ruhuma nafile
Sen kaybolup giderken, ben ardın sıra
Seni ne çok aradı kalabalıklarda gözlerim
Her gece dalıp kayboldum sende
Bir tek sadık dostum pencereme konan serçe