Ali Baba Karakaş – 17 Şubat 2026
Bugün derin düşlere daldım,
Yokluğunda kayboldum sevgilim.
Hayaline daldım, dipsiz bir kuyu misali,
Boğuluyorum—sen benim nefesimsin.
Sen, okuduğum kitap sayfalarında,
Dinlediğim şarkı sözlerinde,
Seyre daldığım bulutlarda,
Yudumladığım kahvenin tatlısıydın.
Sen yoksan yaşam kavgamda,
Ben o vakit yenik düşerim, kadınım.
Saksıdaki çiçeğimiz soldu yokluğunda,
Duvardaki resmine gözlerim asılı kaldı.
Yokluğunda aynaya bakamaz oldum,
Aynam senin yıldızlı gözlerindi.
Gün ikindiye devrildiğinde sevgilim,
Sol yanıma sancılar düşer, alev alev yanar.
Ağarma gün, geceye evrilme sakın,
Odam bir hücre, ben tutsak olurum.
Zindan kokusu sarar dört duvarı,
Gardiyanım olur gecenin sessizliği.
Yokluğunda gökyüzü karardı, yıldızlar yok,
Sensizliğe ürperti düşer yüreğime.
Sol yanıma acılar iner yokluğunda,
Yalnızlığıma kar altında kalmış bir serçe gibiyim.