Ali Baba Karakaş – 14 Şubat 2026
Cîyayîya ke dej dana zerrîya mi,
Çêberê mi mede piro—dest mepane yarê ra.
Cîyayîye adir o, gina ke bedenî ro,
sey çilayan şahîye keno verba kilan.
Beden de kile werzena bê ke vindero,
dejî pêşkarê ruhî benê.
O wext tarî benê estareyê to,
çimê mi benê vîndî zereyê tarî de
O ke veşeno ez a—veşayîya zerrîya mi,
Dej û kederan ver xirab o halê mi.
Mi bigê mi ra, ey wela sîyaye;
xo de bihelne, vîndî bî ez sakîn zereyê to de.
Toxim bibî ez— sey gule akerî seba xatirê eşqî;
wa xo biteweno gila min a barîye sewda rê.
Bê to bîyene zê çemo ke xuşxuşeno yo,
Çinbîyena to ruhê mi de tefûduman o.
Awe ro şono keştîya zereyê mi
şewatî têdima dest pê kenê zerrîya mi de
Şewê ke nêqedîyenê bê to,
Birrê korî, bêbin û bêvengî.
Keso ke govend kay keno zereyê tarîtîye de ez a.
çinbîyena to de rayîro ke reseno roştî nêvînena
Bê ke wa wela mi ancîna wekero;
nameyê to bigino ro— wa wisar bêro zerrîya mi.