BİR DAMLA SEVGİ

Bir damla gözyaşın olsam, sevgilim;
mendil olup o yaşları silebilsem.
Kirpiğinden süzülen ıslak izde
bir mendil gibi dokunup dinsem.

Sevgi, toprağın çiçeğe verdiği candır;
sevmek, çiçeğin kökündeki damardır.
Sevgi üretir, çoğaltır, büyütür;
omuz veren hamaldır—hayat taşır.

Sevgilim, yüreğim seninle hayat buldu;
sevgi pınarım çağlar, kalbim hızlı.
Hâlâ yaşıyorsam bil ki aşkındandır;
sevgi, yüreklerde güzelliğin tohumu.

Bahar gelince beyaz kelebek olup
alnına konmak isterim usulca.
Bir tutam sevgi, bir tutam aşk yeter;
yüreğini çiçeklerle sararım boyunca.

Sevdalar, kirletilmemiş beyaz ırmak;
güneşten iki kat sıcak, arı duru.
Kimi zaman kardır, kimi zaman bir gül;
bazen karanlık, bazen de ışık olur.

Yüreğime sordum: bu telaş niye?
“Senin aşkındandır,” dedi fısıltıyla.
Seni kalbimin derinliğine yazdıysam
bil ki sevgim sonsuz, adınla çoğalır.