Ali Baba Karakaş – 25 Aralık 2025
Bugün hava puslu, ince ince yağmur çiseliyor.
Gözlerime bir karartı çöktü; yıldızsız kaldım.
Gündüzüm karanlıkla sarıldı...
Dizlerimde yürümeye derman kalmadı.
Bilinmez bir yola düşmüşüm; sis bastı havayı.
Ufuk kör oldu, yol ışığını yitirdi.
Gündüze gece çökmüş, yüreğim karardı.
Yürüyecek yol yok, sığınacak dost kalmadı.
Selam verecek dost kayıp,
Sığınacağım yüreğe çığ düşmüş.
Yaz mevsimine kış gelmiş;
Ne güzellik varsa kar altında kalmış.
Baharın yüzüne yalan düşmüş, mevsim nefessiz.
Çiçekler solmuş, yürekler kararmış.
Yüreğinde beni sevecek yar kalmamış;
Sevgi susuz, aşk kurak.
Yüreklere çöl düştü, insanlık tükendi.
Ve o çölün tam ortasında tek bir elma ağacı:
Yapraksız, çıplak, donmuş…
Sevgi su olsa, belki yeniden filizlenecek.
Toprak tümden çölleşmeden,
Akan suyu salın arkına.
Sevdaları büyütelim; güller solmasın.
Ben senin yükünü taşıyayım, ben senin yol yoldaşın olayım;
Yüreğimde büyüteyim sevgiyi, sevdayı.
Açın yüreğinizi, sevgi solmadan.
Dostlukları, sevdaları büyütelim; aşk olalım.
Bahar geri gelsin, papatyalar yeniden yeşersin.
Emeğimizi toprağa verelim ki
Sevgi yeniden yeşersin.