EY ZALİM HAYAT

Ey zalim hayat, sende bir alacaklıyım
Toprağa eker gibi ektin beni
Ne su verdin, ne bahar yağmuru düştü
Bir damla sevgi bile sunmadın

Kuraklık sardı dört yanımı
Temmuzda harman eyledin beni
Sen döven, sen biçen oldun hayat
Bense harmanın, hasatın oldum

Onca yaşanmışlık, ey hayat
Bir avuç buğday ederi bile olmadım
Buğdayı patosa atar gibi
Savurdun beni dönüşü olmayan fırtınalara

Üzüm sıkar gibi sıktın, presledin beni
Ne çocuk olabildim, ne farkına vardım
Nasıl, ne zaman büyüdüm hayat
Anlayamadım, sessizce geçip gittin

Çalınan çocukluğumu geri ver bana
Seksek, saklambaç oynayamadım
Sokakta bilyeler için kavga etmedim
Ey hayat, söyle bana, kaçma benden

Ben sende ne zaman büyüdüm
Ömür geldi, gidiyor sessizce
Sen yalancıydın, sevdaların da öyle
Sevgi bile toprağa gömülüydü sende

Geldiğini bile fark etmedim hayat
Gideceğini bana söyleme şimdi
Ben sana öylesine dargınım ki
Ömrümle kumar oynar gibi oynadın hayat