Umuda yürür gönlüm,
yollar çetin, sarp ve sessiz.
Uykusuz geceler düşer payıma,
gözlerim takılır dağınık hayallere.
Şafağın alaca soluğu iner gözlerime,
kah bir teselli ararım meyhanede;
şarabın son damlası ıslatır dudağımı,
ve gözlerim yine düşer kadehin içine.
Kadehimde buğulanır anılar,
karışır yaşlar sessizce geceye.
Tutunurum bahara, kuşanırım umudu
içimde bir telaş, bir kargaşa...
Yüreğimde yanan ateş çam kozalağından,
tutuşur aniden sessiz gecelerde.
Sorgular kalır karanlıkta,
dudaklar susar, sözcükler boğazda düğümlenir.
Sığındığım her kıyı çıkar tenhaya,
gözyaşımı gören, sesimi duyan yok
Ağlasam... kimseler kalmamış artık,
haykırsam... yankım bile dönmüyor ger
Ve yine de gönlüm kuşanır umudu,
Karanlıkta doğar bir ışık
Her düşüşte yeniden kalkarım
Bahara tutunurum sevdayla yürürüm.