Ali Baba Karakaş – 08 Ocak 2026
Zaman geçti kaç mevsim
Ben tükendim sararıp soldum
Sana öyle sevdalandım ki
Günebakan çiçeğin güneşe aşkı
Yüreğimin tek güneşi,
Ömrümün tek hesabı sensin
Ben seni korkarak sevdim
Sevdiğimi söylemeye kıyamadım
Ben ülkesi olmayan sığıntıyım
Senin dilinde bana terörist derler
Seni sevdiğimi nasıl açık edeyim
Karanlıklar ülkesi postallar işgal etmis
Güzel olan ne varsa kirlettiler postallar
Özgürlüğe ve eşitliğe düşman
Yine uykusuz bir gece sokak başları tutulmuş
Zindanlar da çığlıklar yükseliyor direniş çağrı...
Geceleri başım yastık görmedi
Paket paket kaçak tütün sardım
Tüketim gün doğumuna...
Yüzlerce basamaklı merdivenleri
Bilmem kaç adım ve, soluksuzca
İlk tren kalkışına kavuşma telaşı
Mavi giysi, başında pembe fötrü
Her sabah olduğu gibi yüreğimi yaktı
Parmaklarım tütünden sararmış
Gözlerim sana uykusuzluktan
Bir dönüp bakarsa kitlenir adımlarım
Sen sabah güneşi, ben gölgen olayım