Ali Baba Karakaş – 18 Şubat 2026
Ne çok çaldılar beni benden
Seni benden aldılar, umutsuz kaldım
Hayallerimi gömdüm kalan ömrüme
Kirlendi dostluklar, kime inanayım
Sözü özü bir olan kim kaldı şimdi
Payıma hüzün, gözüme yaş düşer
Gözüm dalar keşkelerime
Saklı uktelerim baş kaldırır
Hesabı tutulmamış ihanetler ömrümü yedi
Yüreğim darbelendi, izleri derin
Söyleyin bana, tamiri mümkün mü?
Zemheri fırtınalara kaldı yaralı kalbim
Dost sanıp gönülden hizmet eyledim
Sevda sanıp verdiğim değeri geri verin
Dost sandıklarım sırtımı basamak yaptı
Sevdam dediğim yüreğimi hoyratça çizdi
Kime varıp derdime derman eyleyeyim
Kaybolmadan beni bana geri verin
Aldandım sahte gülüşlerine
Yalancı bakışlarına nasıl da kandım
Kalan ömrümü al da git, sahte bakışlarını
Geriye neyim kaldı almadığın?
Gün aydına dönmeden gönülden vurgunu yedim
Ah şu vakitsiz gidişlerine, Alibaba nasıl dayansın...