Ali Baba Karakaş – 12 Ocak 2026
Gönül seni kılavuz bildim.!
Sual eylemedim sözünü özüme.
Haykırışlarına sığındım ıssız diyarda
Kör karanlıklarda seni bildim ışık;
Nice fırtınalar gördüm dik durdum.
Eğilip bükülmedim namerde.!
Seni bildim sözün özüme..
Canım cana, gönülde sevgi olsun.
Sevdaya gönlüm yangın, kibriti gözlerin
Gece üryan, gündüz bakışların
Gelincik tarlası güneş bulutu gibi
O, ilk bakışında yandı gönlüm sana.
Düştüm yollara deli dediler.!
Aşarım dağları çetin yolları
Sana varmaya ömrümü koydum
Şair oldum, gönlüm seni yazmaya
Kilidi vurulmuş gönüle
Şifresi gönlünde. aç gönül kilidini
Gözyaşı kalemin mürekkebi
Rüzgarı kağıt eyledim şiirler yazdım..
Adını sordum dağların asi kadını.!
Heybesi kırmızı küfesinde sevda;
Güzel bakışına gelincik çiçeği soldu.
Hangi dağın rüzgarı âsi Kadınım..
Şimdi nerdesin gecemi gündüz musun?
Hangi hırçın akan nehrin sevdası
Gelincik yapraklarına yazdım şiirler
Seni çok özlüyorum kuşanmış cesaretin umudum