HÜCREM BU DÜZEN GİBİSİN

Ruhumda çığlıklar yükselir
Özümü yaraladılar, 
Sözümü kestiler
Konuşan gözlerim
Siyah bandaj çektiler

Susturdular dilimi 
Sıra sende konuş dudaklarım
Kanımı murakkap
Çıplak bedenimi barikat

Haykırışlarımı mavzer
Bu düzen gibi küf kokuyorsun
Zifiri karanlık hücrem
Bak şafak doğacak 

Senin saltanatın bitecek
Yıldızlara karışanlar son sözü söyledi
Bak güneş doğuyor!...
Zifiri karanlık saltanatın yıkılır

Hücreler sana meskan olur    
Ben yargıcın sen tutsak 
Sarayların saltanatın yıkılır
Mazgalın sesiyle büyüyen çocuk

Uçurtman özgür mavi gökyüzünde
Postalsız ve kurşunsuz
Pay edilmemiş sınırsız topraklar 
Senin, benim ve bizim çocukların