KADIN VE GÜNEŞ

Kadın, şafakta doğan güneş gibi;
Ve en sevdiğim roman gibi kadın.
En güzel aşkı sayfalara döken,
Kadın, efsane aşk romanın taa kendisidir.

Kitabın özü olmalı kadın,
Okudukça derinleşen bir anlam.
Her paragrafında başka bir bahar,
Noktası virgülü bile hayat kokmalı.

Her bir cümlesine aşk sığmalı,
Satır aralarında sabır büyümeli.
Okudukça ruhunda güneş açmalı,
Sayfalar kısrak tay gibi akmalı.

Daha kitabın ortasına varmadan
Dönüp önsözü yeniden okumalı insan;
Kadın, her seferinde başka bir keşif,
Her dokunuşta yeni bir başlangıç.

Dokundukça eksik yanını tamamlayan,
Erkeğini yeniden var eden bir sır.
Ressamın tuvale bıraktığı ilk renk gibi,
Yürekte çoğalan bir armoni.

Sol yanına güneşi çizer kadın,
Karanlığı sabırla aydınlatır.
Kadın sanattır;
Sanatın, kültürün, felsefenin kendisi.

Okumalı kadını, öğrenmeli incelikle,
Kitap sayfasına dokunur gibi.
Dokundukça öğretir aşkı,
Yüreğinde sevdayı nakış nakış işler.