Ali Baba Karakaş – 18 Şubat 2026
Sevgilim, sen uzaklarda; ben sılada.
Özlem dolu yüreğim, sensiz geçen her anım.
Unutma beni, sakın—yaz beni yüreğine;
yaz, sevgilim; bensiz geçen her anı yaz.
Sesini kulaklarım, nefesini dudaklarım özledi;
yüreğime gelen sevda, gözlerimde yıldızlar açtı.
Sıla garip; bir de sen eklenince zor, be gülüm—
yüreğime köz düştü, dumanlar ruhumu sardı.
Sevdayı anlatmaya kelimeler kifayetsiz kalır;
bahar bulutları gibi gürledi içimde sevdan.
Baharın hırçın akan nehirleri gibi aktın yüreğime;
şafakta kızıllaşan güneş gibi doğdun gönlüme.
Bir şafak vaktiydi, kalbime düşen sevda;
oysa ki yüreğime kilit vurmuştum.
Kalbimi çalan sevda—yıldızlar açtın gözlerimde;
bedenimde yaz sıcaklığı, yüreğimde bahar.
Avuçlarım arasında ellerin kaymasın, gitmesin;
ben de ardın sıra hüzne boğulmayayım.
Sen gidersen, boğazıma düğümlenir hıçkırıklar;
gideceksen, sessizce ve vedasız git.