Ali Baba Karakaş – 23 Şubat 2026
Ayrılık, ne gökyüzün mavisidir.
Nede okyanusun mavi dalgalarıdır.
Nede şafak vaktinde
Doğan kızıl güneş tır.
Ayrılık yüreğe düşen
Bir ateş topudur.
Ayrılık bedeni saran isyan ateşidir
Yürekte isyan ve acıdır
Ayrılık göz pınarlarından
Süzülerek akan gözyaşıdır.
Ayrılık yüreğine dokunduğunda
Ruhunda kasırgaya etkisi
Bilinmez denizlere yelken açmaktır
Lodosa karşı kürek çekmektir ayrılık
Denizde hırçın dalgalarla boğuşmak tır,
Pınarından kopup süzülerek
Denize akan sudur ayrılık
Ayrılık toprağından koparılan
Bir demet papatyadır
Ayrılık bazen vakitsiz
Çalan telefon yada kapı zilidir.
Sevda yüreklere çalınan
Hoş bir sedadır ayrılık gelmeden
Sen, kapımı çalmadan ayrılık,
Yüreğimde gökyüzünün mavilikleri vardı
Sevdanın sevginin hoş güzellikleri vardı.
Yüreğimin derinliklerinde sevda
Sen kapımı çaldığında ayrılık,
Gözlerimde yaşlar aktı yüreğime
Sen yoksan sevda yolculuğunda,
Bu yolculuk yarım kalır ve sevgisiz