"MAVİ TREN

Kalkar mavi tren hüzne yol alır,
Korna çalar yüreklere ayrılık acısı.
Bu kentte özlemler gri.!
Sevinçler kaldıysa, bana hüzün?

Gönül sevdiğini bekler hasretle
Gar mahşer yeri, dökülen gözyaşı
El eder sevdiğinin ardında hüzünlü gözler
Cemre düşmüş havaya bu kentte,

Ya benim yüreğime.!
Düşen özlem bitecek mi?
Sabırsızlık çökmüş dizlerime
Kaç volta attı yüreğimin çarpması?

Gögüs kafesim darbelendi,
Sızlar ruhuma düşen süallere.
Gel gayrı tren, bitsin bu ayrılık hasreti;
Kaç gözü-yaşlı, ayrılık koydu yüreklere

Uykusuz gecelerim kaldı garda
Kaç şiir yazdı yüreğim sana sevdiğim
Savurdum havaya cemre'ye karıştı Şiirler
Düşerse toprağa filizlenir sevdalar .

Kah buğday başağında ferik
Kah Üzümün salkımında 
Şaraplanır mehsenin serin havasında
Yıllanır sevda, yüreklerde aşk olur.

Bu kentin ressamları çizebilir mi?
Sevdiğim portresini tuvale?
Hangi renk cüret eder aşkın rengi olmaya?
Sensiz mevsimler anlamsız sevgilim.

Gözlerim seyreyler tren yolunu,
Açtım göğsümü, koy başını sevdiğim. 
Teninde ılık terin olup süzüleyim, 
Sevdanın sıcaklığıyla sarayım, bitsin Özlem.