ÖZÜN ÖZÜM OLA

Öyle gel ki özün sözün bir ola
Gönülle hakikat şehri olda gel
Cana can, gönüle gönüldaş
Özüne pak, dilin hakikat ola

Özüne yaban, sözüne yalan olmuş
Yaslandığın duvara nem düşmüşse
Özüne nem gönlüne kem vurur 
Gönlüne zemheri kış düşsün

Boranda kalasın yalan söyleyen gözlerin
Yaban ellerde gariplik düştü gönlüme
Özünü toprağa, gözün karanlığa bakar
Yalana değil, özüne hakikat ol da gel

Geleceksen arın puro pak olda gel 
Özün soluk bedenin toprak olur
İnanmıştım özüne sözün yalan 
Gözün karanlığa gönlüne boran düşsün  
   
Gönlü ve sözü bir olan kaldı mı?
Kadınım bildim gönlümü verdim
Hakikat olda gel Ali Babanın gönlüne
Turab olayım özü sözü bir olayım