Ali Baba Karakaş – 14 Ocak 2026
Özlemlerimle sana geldim..!
Bana değil toprağın koynundasın
Yakışmadı beni bırakıp gidişin
Candaşım kalk gidelim soğuklanmışsin
Sana özlemimi nasıl anlatayım
Alfabede ki harfler kifayetsiz kalır
Mevsim sonbahar gecenin şafağında
Usulca sokuldun sol yanıma
Yıldızlar tek örtümüz dü
O, anın tek şahidi gecenin sessizliğiydi
Her ne yaşandıysa rüzgara yazıldı
Nefesin sıcaklığın da, nefesim kaldı
Yıldızlı geceler öksüz kaldı yokluğunda
Erik ağacımız kurumuş hasretine
Çiçek açmıyor artık sana taç yapamadım.
Mavi fuların kuruyan eriğin dallarında
Sen toprağın koynunda boylu boyuna
Ben sensizliğim de, yalnızlığın koynunda
Geceler süzülür şafağın koynuna
Gözlerim kaldı yıldızlı bakışına cananı