Ali Baba Karakaş – 08 Ocak 2026
Sürgün açık denizde vurgun yemek gibidir
Umutlarına bulutlar çöker ve hep üşürsün
Sürgün diyarı gökyüzü maviyi yitirmiş gridir..
Gece yalnızlık çöker ruhuna gözlerine karanlı
Memleketim sende sevdiğim kaldı
Ben onu, O, beni hep kaçak sevdik
Sevdiğim dağların asi kadınıydı
Saçları çam kozalağı teni kekik kokardı...
Memleketimde çok uzaklardayım
Sana hasret lerim çoğaldı memleket
Benden çok uzakta kalan seni özledim
Sevdam ruhumda fırtınalar eser
Bazende bir ağaç dalında bir çiçek
Küçük bir balıkçı teknesinde
Kadehsiz ve peynirsiz şişe şarap
Bazende bir hamalın kamburunda
Telaşım da ismini soramadığım
Yeşil gözlü kıvırcık saçlı dilenci çocuk
Yalın ayaklı soğukta titreyen elleri
Mendil, ciklet satan kız çocuğu
Mavi tulum içinde çöpçüleri özledim
Midye satan kasketli Kürt Amcayı
Simit salep diye bağıran sesi özledim
Ben hepinizim ve hepinizi çok özledim.