Ali Baba Karakaş – 13 Ocak 2026
Şafak vaktiydi
Bedenimi saldım esen rüzgara
Savruldum sokaktan sokağa
Kan revan içinde her yanım
Ben yoruldum hayat sende
Sen beni savurmak tan yorulmadın
Yosun bağlamış kayalar
Dört yapraklı yoncalar boy vermiş
Seyre daldım gün batımına
Güneşin günle vedalaşmaya batıyor
Ve ben kaç batan güneşi izledim
Herkes ve her şey benden gidiyor
Ben sende gidiyorum düşme yoluma
Ve ben buralı değilim hayat
Beni ve yalnızlığımı alıp gidiyorum
Kime yaslanayım yoruldum hayat
Dost bildiklerim meğer yalanmış
Ne çok aldanmışım güvenmekten
Çıplak kalmış yüreğim saranım yok
Sabır ve tahammül tükendi hayat