Ali Baba Karakaş – 17 Şubat 2026
Eğer senin uğruna
Savaşmaktan vazgeçiyorsam,
Yorgun düştüysem,
İnan, bu güçsüzlüğümden değil.
Uğrunda savaşacak ne sevgi
Ne de sevda bıraktın—yok ettin.
Haklı sebeplerim var, yüreğime inat,
İçimdeki sana olan yangına rağmen...
İşte gidiyorum, ardıma bakmadan,
Yaralı yüreğimi alıp gidiyorum.
Sırtıma saplanan onca hançerle,
Kırılan umutlarımı da alıp gidiyorum.
Sevmek emek ister...
Alnında süzülen ter damlasıdır sevda.
İki dudak arasına düşen
Bir sözcük değildir sevgi...
Seveceksen yürekten seveceksin,
Ve yalansız—gerisi aldatmacadır.
Git benden, yalanlarını da al götür.
Ben bir çocuğun bakışlarındaki
Masumiyetle sevdim seni.
Aşk, masum bir çocuğun yüreğidir.
Ben aşkı annemin bakışlarında öğrendim,
Leyla’nın Mecnun’a, Ferhat’ın Şirin’e
Yazdığı masal kitaplarında tanıdım aşkı.
Ben aşkı yüreğimde besledim,
Sevgiyle, emekle büyüttüm onu.
Ama şimdi...
Yüreğimdeki mor menekşeler soldu.