AVUÇLA SAÇLARIMI

Göğüs kafesinde nemli gözlerim kaldı;
bir serçe gibi ürkek, bir kelebek gibi özgür.
Varıp sol yanına yaslanayım,
susuz kalmış bir sevda yolcusu gibi.

Sal saçlarını avuçlarına;
al başımı, koy göğsüne.
Derin derin soluyorum bahar kokunu;
yüreğime bahar, gözlerime yıldız düşsün.

Gözlerimde ıslak bir gelincik;
yıldızlı gözlerin dokundu kalbime.
Kulağıma fısıldayan sevgi sözlerin—
kirpiklerimin nemi süzülsün yanaklarına.

Bu sevda yürüyüşünde yoldaşım ol;
gönlüme ılık bir şafak rüzgârı.
Uçurtmanın beşgenin sal göğe;
yükseklere uçsun, bulutlara karışsın.

Bedenime tarifsiz bir sızı düştü;
dilime kelepçe, ayaklarıma pranga.
Vurulsa da haykıran yüreğim, susmasın;
hangi kudret engeller aşkı haykırmayı?

Dön, sevgilim—avuçlarında yerim var;
saçlarım sende, sesim sende sığınak.
Bir öpüşünle çözülür gecenin bağı;
adını anınca aydınlanır karanlık.