ÇOBANIN MAVİ DÜŞÜ

Çoban oldum, düştüm dağlara
Kavalımda aşkın ezgisi yankılanır
Sevda türküleri dolsun vadilere
Dağdan dağa sevda köprüsü kurulsun

Harput’a yol almış gönül gözüm
Gönlüme sevda düştü, engel tanımaz
Güneşe boy vermiş gülüşlerinde aşk
Gözlerinde yıldızlar, geceme umut

Maviye düşlerimdeki kadınım
Gönlümdeki sana vurgunum
Ruhumu saran sevdana hapsolan ben
Sol yanım yangınlarda, sana sevdam

Ararsan beni Hazar Baba Dağı’ndayım
Rengârenk fistanını giy de gel kadınım
Taranmış kömür karası saçların
İki örgüye mavi ve beyaz kelebek takmışsın

Yaylalarda yankılanır adın
Kavalımda her ezgi sana çıkar
Bir bakışınla yeşerir bozkır
Bir gülüşünle dağlar bile susar

Ey mavi düşüm, yüreğimin kadını
Seninle başlar sabah, seninle diner gece
Bir türkü gibi içime işleyen sevdan
Ben seni dağlarda değil, yüreğimde beklerim