Ali Baba Karakaş – 23 Şubat 2026
Gelde gör beni, senden yok olmadan
Kaybolup gitmeden gel gör halimi
Hangi vakit bu kadar zalim oldun
Beni perişan hallere koyup gittin
Birlikte kurduğumuz hayaller
Orta yerde sere serpe dağınık
Uykusuz geçen gecelerimiz
Biz yalan mı olduk söyler misin
Gün geceye evrildi kahrolası
Seni sevmedim gece, yakamdan düş
Odam da volta atmaktan usandım
Sessizlik çökmüş ruhuma
Bir çığlık düştü yüreğime
Sessizliğe bir tokat gibi çığlık
Gözlerim saçakta eriyen buz misali
Damla damla süzülüyor yanaklarımdan
Dut yaprağı gözyaşıma mendil oldu
Yaslandım dut ağacına seni haykırdım
Sevişmelerimiz dut ağacın gövdesinde kaldı
Saçların ahengi hayalimde çıkmıyor