Ali Baba Karakaş – 18 Şubat 2026
Ekim, gitmeye hazırlanıyorsun
Kaçıyorsun sanki, sessizce
Bir kez olsun ardına dön bak
Yarattığın hüzünle övün kendini
Kaç yüreğe hüzün ektin
Gökyüzü ağlıyor
Yıldızlar gömüldü bulutlara
Toprak sarıya bürünmüş
Yapraklarını döken ağaçlar çıplak
Benim yüreğimde öyle, sevdasız ve savunmasız
Gurbetin soğuğunda üşüyen bir ben kaldım
Sevgisizliğe terk edilmiş bir ben
Yollar çamur, yürünmüyor artık
Bugün on beş Ekim
Yüreğime ayrılığın acısını koydun
Ağlama'ya gözyaşım kalmadı
Kaç Ekim geçti
Bir kez olsun aşk ekmedin yüreğime
Yine kışa bıraktın beni
Söyle, nedir benimle derdin?
Kuşlar kervan kervan göçüyor
Benim gönlüm göçecek yer mi bulur?
Anılar tazelenir, gurbet acı verir
Vatansız kalışım, çıplak ağaca benzer
Ekim rüzgarı ruhuma acı taşıdı
Gönül, düşme artık yorgunluğa
Ey sevdiğim, haykır dağlarda bir türkü
Ben yüreğimi göçebe kuşlarla sana yolladım...