Ali Baba Karakaş – 03 Mart 2026
Yokluğunda geceler ıstırap,
Bir tek sesin düşse odama,
Böler gecenin sessizliğini,
Karanlığa aydınlık olur varlığın.
Üşüyorum sevgilim, bedenim değil,
Yüreğim buz kesmiş sensizliğe.
Ruhum hayaline, dudaklarım ismine,
Gözlerim gözlerine takılı kaldı.
Ten kokun yastıkta, yorganda kaldı,
Gecelerin hazzı dudaklarımda.
Bir de şehvetli sevişmelerin kaldı,
Beni benden alan gözlerin sevgilim.
Yıldız kayar gibi düştü gözlerin gözlerime,
Aşkla koynunda sarılmana özlemim.
Gözlerim tavana takılı kaldı yokluğunda,
Kapıda gözlerim, kulaklarım bir sese.
Yolunu bekleyen kalbim kilit gibi asılı,
Bir daha duyar mıyım sesini?
Kulaklarıma “seni seviyorum” fısıltını,
Sevdiğini söyleyecek dilin bir daha söyler mi?
Aşkla bakışların kaldı gözlerimde,
Usulca dokunuşların parmak uçlarımda.
Bedenimde hatıraların iz bıraktı,
Bir de çılgın sevişmelerin sevgilim.
Pencereme bir güvercin kondu,
Sürüsünden kopmuş, yapayalnız.
Uçtuğun diyarlara, konduğun ağaca,
Benden selam götür sevdiğim kadınıma.