Ali Baba Karakaş – 17 Şubat 2026
Mevsim sonbahar, ılık ve nemli,
Düştü mü sevda bir kere yüreğe,
Bir de aylardan Eylül ise sevgilim,
Toprak cömert olur, sıkı sıkı sarar.
Filiz filiz olur, baharı müjdeler,
Yüreklerde sevda kabuğuna sığmaz.
Bir türkü söyle sevgilim, dilden dile,
Makamı yüreğindeki ses olsun.
Kulaktan kulağa bir seda aksın,
Yüreğime sevda olup dolsun.
Mısralarda aşk ve sevda yazılsın,
Ne ayrılık ne hasret barınsın içinde.
Sevgiyle harmanlanmış sözler olsun,
Karanfilin güneşe aşkı gibi,
Mor menekşenin suya özlemi gibi,
Şair dizelerine çiçekler anlatsın aşkı.
Yıldızların gökyüzüne, denizin mavisine aşkı,
Toprağın suya olan özlemi yazılsın.
Bizi, sevdamızı yazsın şairin kalemi,
Masallarda anlatılan, yaşanmış aşklar gibi.
Karanlık düşmesin gülüşlerine sevgilim,
Gözlerine yaş değil yıldız düşsün.
Yüreğine hüzün değil aşk dolsun,
Özledim seni, yüreğimdeki sevdamla.
Yüreğime hüzün düşmeden,
Ruhumu karalar sarmadan,
Dön gel artık sevgilim,
Gayrı yüreğimdeki sevdayla beklerim seni.